•   Call us   +959 31673785

AFFM ရွင္းတမ္း အပိုင္း (၃)

AFFM ရွင္းတမ္း

အပိုင္း (၃)
လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေရးလႈပ္ရွားမႈ၊ လယ္သမားလႈပ္ရွားမႈႏွင့္ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး
အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက က်ေနာ္တို႔အားလံုးရဲ႔ အျမင့္ဆံုးေတာင္းဆိုသံက ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ လက္ေတြ႔ အေကာင္အထည္ ေဖၚေရးလႈပ္ရွားမႈျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ဒီေတာင္းဆိုလႈပ္ရွားမႈက ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္ကိုေက်ာ္ သြားျပီး အျပင္ဘက္နဲ႔ႏိုင္ငံတကာမွာ လႈပ္ရွားမႈအရွိန္ျမင့္သေလာက္ ျပည္တြင္းတိုင္းရင္းသား ေဒသေတြနဲ႔ ေက်းလက္ေဒသေတြမွာမျပန္႔ႏွံ႕ခဲ႔ဘူး။ဒါေၾကာင့္တိုင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ အရွိန္ျမွင့္ေဆာင္ရြက္မည့္ စီမံခ်က္ ခ်မွတ္အေကာင္အထည္ေဖၚခဲ႔တာျဖစ္ပါတယ္။
ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ တိုင္းရင္းသားေဒသေတြကို ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာ ေရာက္ရိွလာကတည္းက ပထမဆံုး စကားလံုးအသစ္အဆန္း တလံုးၾကားရတာက မဟာဗမာလူမ်ဳိးၾကီး၀ါဒီဆိုတဲ႔ စကားလံုးျဖစ္ပါတယ္။ ရုတ္တရက္ က်ေနာ္တို႔နားမလည္ဘူး။ ဘာကိုေျပာတာပါလိမ့္ေပါ့ေနာ္။ ဗမာလူမ်ဳိးေတြကိုမုန္းေနတာလား။ ဘာေၾကာင့္လဲအစရိွသျဖင့္ အေတြးေတြအမ်ားၾကီးျဖစ္လာတယ္။ ကိုယ္ေတြကလည္းထြက္လာတာက ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ ဟိုင္နန္ကၽြန္းမွာ စစ္ပညာသြားသင္ စစ္ေၾကာင္းဖြဲ႔ျပီး ျမန္မာျပည္သြားသိမ္းခ်င္လို႔ ထြက္လာ တာ။ ကိုယ္မသိတဲ႔စကားလံုးနဲ႔ အယူအဆသစ္ေတြေတြ႔ေတာ့မွ ျမန္မာျပည္ဒီမိုကေရစီ ေတာ္လွန္ေရး မလြယ္မွန္း သိေတာ့တယ္။ ဒါကိုေသေသခ်ာခ်ာေလ့လာၾကည့္မွ နာက်င္တဲ႔လူလည္းနာက်င္ႏိုင္ေလာက္တဲ႔ ျဖစ္ရပ္ေတြရိွခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိန္အၾကာၾကီးခံစားေနၾကတာ။ အဲဒီတုန္းက တကယ္နားမလည္ႏိုင္ခဲ႔တာ က ကိုယ္ေတြက စစ္အာဏာရွင္ကိုေတာ္လွန္ခ်င္လို႔ထြက္လာကာမွ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔၀င္ေတြ ရဲ႕ အနီးဆံုးမွာရိွတဲ႔ ကိုယ္ေတြကို မဟာဗမာလူမ်ဳိးၾကီး၀ါဒီေတြလို႔စြပ္စြဲတာ။ ကိုယ္ေတြလည္း သည္းခံျပီး တျဖည္းျဖည္း ျပန္စည္းရံုးရပါတယ္။ ျပန္ရွင္းျပရပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးကို တကယ္ နားလည္ျပီး က်ေနာ္တို႔တေတြကို ခင္မင္သံေယာဇဥ္ရိွတဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြလည္း အမ်ားၾကီးရိွပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ တပ္ေပါင္းစုအေပၚယံုၾကည္သက္၀င္မႈအားကလည္းၾကီးလာခဲ႔ပါတယ္။အမွန္တကယ္ေတာ့၁၉၈၈အေရးအခင္း က အားလံုးအတြက္ေကာင္းသြားသလို လူမ်ဳိးတမ်ဳိးနဲ႔တမ်ဳိးမုန္းတီးေနၾကတာလည္း မရိွေတာ့သေလာက္ ျဖစ္သြားခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရး လမ္းေၾကာင္းေပၚ တျဖည္းျဖည္းေရာက္လာခဲ႔တာပါ။ တကယ့္ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ သုတပညာ အေျခခံတဲ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရးပန္းတိုင္အတြက္ ေလွ်ာက္လွမ္းရမယ့္လမ္းက အဆင့္ဆင့္ရိွတယ္။ အနည္းဆံုး ၆ ႏွစ္ ေလာက္လုပ္မွရမွာ။ ဒါေတာင္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္လုပ္မွေနာ္။ တဖက္ကလည္း အေျခခံ ျပည္သူ တရပ္လံုး အတြက္ အလုပ္အကိုင္နဲ႔ ၀င္ေငြ၊ က်န္းမာေရး ပညာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ ၊ လူမႈကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေရး တျပိဳင္နက္အားလံုးလုပ္မွ တဖက္က သုတပညာအေျခခံတဲ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို အရွိန္ျမွင့္လို႔ရမွာ။ ထားပါေတာ့ ဒါနဲ႔ပါတ္သက္လို႔ သတ္သတ္ေရးပါ့မယ္။
ဒီလိုနဲ႔ က်ေနာ္တို႔တေတြ ေဒသခံေခါင္းေဆာင္မ်ားနဲ႔အတူ လက္တြဲလုပ္လာရင္း နားလည္မႈ၊ ယံုၾကည္မႈေတြ ရလာတဲ႔အခါမွာ ဆံုရပ္ကို သေဘာေပါက္လာၾကတယ္။ ထိေရာက္တဲ႔ႏိုင္ငံတကာဖိအား - အတိုက္အခံမ်ား ေတာ္လွန္သူမ်ားအတြင္းစုစည္းမႈ (တပ္ဦး /တပ္ေပါင္းစု) အားေကာင္းမႈ - စည္းလံုးညီညြတ္သည့္ အင္အား အျပည့္ရိွေသာလူထုေထာက္ခံမႈဆိုတာကိုနားလည္လာတယ္။အဲဒီအထဲကမွအတိုက္အခံအားလံုးကို ကိုယ္စား ျပဳတဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ၊ အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူတရပ္လံုးကို ကိုယ္စားျပဳတဲ႔ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လို႔ အသိအမွတ္ျပဳၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေဒသခံတိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ျပည္သူလူထုရဲ႔ ရင္ထဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရိွေနတယ္။အားကိုးတာလည္းရိွပါတယ္။ယံုၾကည္တာလည္းရိွပါတယ္။အဓိကအက်ဆံုး ကေတာ့ ေမတၱာရိွတာ။ ကရုဏာျဖစ္တာ။ ဒါကိုေလးေလးနက္နက္ နားလည္ဘို႔လိုပါတယ္။
က်ေနာ္အေနနဲ႔ ျပည္သူလူထုကို ပကတိအေျခအေနအမွန္ကိုရွင္းျပတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ သက္ေရာက္ ႏိုင္တဲ႔ ႏိုင္ငံတကာဖိအား အေျခအေနကိုေျပာတယ္။ ျပည္တြင္းအင္အားစုေတြကို ခ်ိတ္ဆက္တယ္။ အားေပး တယ္။ ကုန္ကုန္ေျပာမယ္ဗ်ာ။ အေထာက္အပ့ံပါလုပ္တယ္။ အခုအထိက်ေနာ့္မွာ စာရင္းဇယား လက္ခံ ျဖတ္ပိုင္း အားလံုးရိွတယ္။
က်ေနာ္တို႔ေတြ မခံခ်င္စိတ္နဲ႔ ၁၉၈၈ မွာထြက္လာတယ္။ ၁၉၉၀ မွာေတာ့ အေျခအေနေတြေျပာင္းသြားတယ္။ ၁၉၉၃ မွာ ေရွ႔တန္းေဒသေတြမွာ အေျချပဳျပီး လူထုဆက္ဆံေရးကိစၥေတြ လုပ္တယ္။ က်ေနာ့္ယံုၾကည္ခ်က္က ေက်းလက္တည္ေဆာက္ျပီး ျမိဳ႕ျပကို၀ိုင္းမယ္။ ဒါနဲ႔ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး။ ယဥ္ေက်းမႈ၊ အႏုပညာလက္နက္ အစံုအလင္နဲ႔ တည္ေဆာက္ေရးလုပ္တာ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ ထိုးစစ္ေအာက္မွာ ေပ်ာက္သြားတယ္။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႔ အဓိက အမာခံအင္အားေတြအားလံုးေလာက္နီးပါး ဒုကၡသည္ စခန္းကိုေရာက္ကုန္တယ္။
ဒါနဲ႔က်နာ္ထိုင္းနယ္စပ္ျမိဳ႕ကေလးကိုျပန္လာျပီး အလုပ္သမားသမဂၢအျဖစ္ ခံယူလႈပ္ရွားခဲ႔ပါတယ္။ အလုပ္သမား သမဂၢအဖြဲ႔၀င္ျဖစ္လာေတာ့ သင္ၾကားခြင့္ရလာခဲ႔တယ္။ ႏိုင္ငံတကာအေျခအေနေတြကို ေလ့လာခြင့္ရခဲ႔တယ္။ ႏိုင္ငံတကာေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ထိေတြ႔ျပီး သူတို႔ေက်ာ္လႊားျဖတ္သန္းခဲ႔တဲ႔ တကယ့္ အေတြ႔အၾကံဳေတြကို သင္ယူ ခြင့္ရခဲ႔ပါတယ္။ က်ေနာ္ကအနားမရခဲ႔ဘူး။ နားမေနဘူး။ သိရသမွ်ေလးေတြကို မသိေသးတဲ႔သူေတြကို ျဖန္႕ေ၀တယ္။ က်ေနာ္တေယာက္ထဲသိေနလို႔မရဘူး။ အားလံုးသိမွျဖစ္မွာ။ အားလံုးပါ၀င္မွ ဒီေတာ္လွန္ေရး ေအာင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ထားတဲ႔က်ေနာ့္အေနနဲ႔ Knowledge Sharing လုပ္တယ္။ Knowledge Sharing လုပ္ဘို႔ လိုခ်င္တဲ႔ အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြ ဖန္တီးတည္ေဆာက္ရပါတယ္။
၂၀၀၁ ခုႏွစ္ကေန နယ္ကိုျပန္ဆင္းျပီး တည္ေဆာက္ေရးအားသြန္ခြန္စုိက္လုပ္တယ္။ ၂၀၀၂ ေမေဒးေန႔ အခမ္းအနားက်င္းပတယ္။ သင္တန္းနဲ႔ ေဆြးေႏြးပြဲေတြ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာလုပ္တယ္။ အပုိင္း (၁)နဲ႔ (၂) မွာ တင္ျပထားတဲ႔အတိုင္း ၂၀၀၃ လယ္သမား လႈပ္ရွားမႈေတြ လုပ္တယ္။ ၂၀၀၄ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ဆန္စပါးႏွစ္ အထိမ္းအမွတ္ပြဲေတြလုပ္တယ္။ အနိမ့္ဆုံးလုပ္ခ တေန႔ ၁ ေဒၚလာတိုက္ပြဲ လုပ္တယ္။ ၂၀၀၅ ေမေဒးေန႔ အခမ္းအနားကို အခက္အခဲၾကားက လုပ္တယ္။ ဇြန္လ ၁၉ ရက္ေန႔မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏွစ္ ၆၀ ျပည့္ ေမြးေန႔ကို ေဒသခံအဖြဲ႔အစည္း၊ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္ဆရာၾကီး - ဆရာေလးမ်ား၊ ေက်ာင္းဆရာ ဆရာမမ်ားပါ၀င္တဲ႔ ေဒသခံျပည္သူတရပ္လံုးနဲ႔အတူ စည္စည္ကားကားက်င္းပၾကတယ္။
၂၀၀၆ ခုႏွစ္ေရာက္ေတာ့ ေဒသခံအဖြဲ႔အစည္းက ညီေနာင္ေတြ၊ ေဒသခံျပည္သူေတြ အားလံုးရဲ႕ယံုၾကည္မႈ၊ ေလးစားမႈ ရလာတဲ႔ အခါမွာ NLD ရဲ႕လြတ္ေတာ္ေခၚယူေရးေတာင္းဆိုမႈကို ေထာက္ခံလႈပ္ရွားမႈလုပ္တယ္။ ဒီလႈပ္ရွားမႈေတြလုပ္တာ အရမ္းပင္ပန္းပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ ေငြေၾကး၊ ဥစၥာ၊ အျခားအခြင့္အလမ္း ဘာမွ မရိွဘူး။ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တာကို ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔ အားစိုက္လုပ္ခဲ႔တာ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ယံုၾကည္မႈရခဲ႔တာ။ ေအာင္ျမင္မႈရခဲ႔တာျဖစ္တယ္။ ႏွစ္စဥ္ေမေဒးေန႔ လုပ္တိုင္း ေခါင္းစဥ္တခုတပ္ျပီး လႈပ္ရွားမႈ လုပ္ေလ့ရိွပါတယ္။ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္မွာအဓမၼခိုင္းေစမႈ အဆံုးသတ္ေရး (End Forced Labour) ၊ ၂၀၀၃ မွာ လယ္သမားလႈပ္ရွားမႈ၊ ၂၀၀၄ မွာ တေန႔ ၁ ေဒၚလာ၊ ၂၀၀၅ မွာ လြတ္လပ္တဲ႔ သမဂၢေတြဖြဲ႔စည္းခြင့္ ရရိွေရး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၂၀၀၆ မွာေတာ့ ေတာ္လွန္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားရဲ႕စည္းလံုးညီညြတ္မႈအေနနဲ႔ ျပည္သူလူထု တရပ္လံုး ပါ၀င္ႏိုင္တဲ႔လႈပ္ရွားမႈအျဖစ္ NLD ရဲ႕ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေရး ေတာင္းဆိုမႈကို လူထုေထာက္ခံ လႈပ္ရွားမႈလုပ္ခဲ႔တာျဖစ္ပါတယ္။
၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို အသိအမွတ္ ျပဳျပီး တပ္မေတာ္အစိုးရကေန လႊတ္ေတာ္ေခၚယူ ခြင့္ျပဳဘို႔ ျပည္သူတရပ္လံုးရဲ႕ေထာက္ခံလႈပ္ရွားမႈျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီလႈပ္ရွားမႈကို ရွမ္းေတာင္သူေတြေနၾကတဲ႔ ရြာမွာလုပ္ၾကတာ။အလုပ္ေတြလုပ္ရာမွာ အရမ္း စိတ္ခ်မ္းသာ ခဲ႔ပါတယ္။ ေဒသခံရြာသားေတြ အားလံုး လိႈက္လွဲ ေဖၚေရြၾကတယ္။ စိတ္ေကာင္း ရိွၾကတယ္။ အဲဒီရြာနဲ႕ က်ေနာ္တို႕ကလည္း ပဌာန္းဆက္ရိွတယ္လို႔ ေျပာလို႔ ရတယ္။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ေႏြဦးကာလမွာ က်ေနာ္ တို႔ကို ဘုးရားထီးတင္ပြဲဖိတ္လို႔ ေရာက္တယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္တံုး က ေဒသတြင္းမွာ ေခတ္စားတာက ျပန္ေပးဆြဲတယ္။ ဓါးျပတိုက္တယ္။ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႔စုစုေပါင္း၁၅ ေယာက္ ညေနပိုင္းေလာက္မွာ ရြာကိုေရာက္သြားတယ္။ ထမင္း စားေသာက္ျပီး ပြဲခင္းထဲကို ထြက္လာၾကတယ္။ ျမိဳ႕က ပြဲကို တကူးတကငွားလာတာ။ တရြားလံုးကလည္း ပြဲၾကိဳက္တယ္။ အိမ္ရိွလူ အားလံုး ပြဲခင္းထဲေရာက္ကုန္ျပီ။ ဒါနဲ႔ ည ၁၀ ေလာက္လည္းေရာက္ေရာ ရြာကေငြေၾကးအတန္အသင့္ျပည့္စံုတဲ႔ အိမ္ကိုဓါးျပေတြ ၀င္တိုက္ေနျပီ လို႔ ရြာလူၾကီးကလာအေၾကာင္းၾကားတယ္။ ဒါနဲ႔က်ေနာ္က က်ေနာ့္အဖြဲ႔ကို ခ်က္ခ်င္းေမးတယ္။ လက္နက္ ဘာေတြပါသလဲဆိုေတာ့ တပ္မပါလာတဲ႔ က်ေနာ္တို႔မွာ ၁၅ ေယာက္မွာ ေျခာက္လံုးပူး ၃ လက္ပါတယ္။ ဒါကို က်ေနာ္က မိန္းခေလးေတြကို ပြဲခင္းထဲမွာ ထားခဲ႔ျပီး ေယာက္က်ားေလး ၇ ေယာက္ ေျခာက္လံုးပူး ၃ လက္ ၀ါးဆစ္ပိုင္း ၄ ခုနဲ႔အတူ အဲဒီဓါးျပတိုက္ေနတဲ႔အိမ္ကို ဓါးျပဖမ္းဘို႔ ခ်ီတက္လာတယ္။ အဲဒီေဒသမွာ အရင္ တုန္းက ဓါးျပအဖြဲ႔ေတြရိွဘူးတယ္။ လူအင္အား ၉၀ ေလာက္ကို လက္နက္အင္အားက အာပီဂ်ီ ၇ (RPG 7) အထိရိွတယ္။ အားလံုး AK 47 နဲ႔ M 16 ေမာင္းျပန္ရိုင္ဖယ္ေတြအားလံုး က်ည္အျပည့္အစံုနဲ႔ ရိွခဲ့ဘူးတယ္။ ဒီအဖြဲ႔လည္း က်ေနာ္ၾကားရသေလာက္ အစံုအလင္ရိွတယ္။ အရင္အဖြဲ႔က အဖြဲ႔၀င္ေဟာင္းေတြလို႔ထင္ရတယ္။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ အနားကိုေရာက္ေတာ့ လမ္းဟိုဘက္ဒီဘက္ ၂ ဖက္ခြဲျပီး ေနရာယူလိုက္တယ္။ က်ေနာ္က လူၾကီး ၅ ေယာက္ကို အေရွ႕မ်က္ႏွာစာမွာ အသင့္ေစာင့္ရံုပဲေစာင့္ခိုင္းျပီး က်ေနာ္နဲ႔ တေယာက္ကေတာ့ အိမ္အေနာက္ဖက္ကပါတ္၀င္ဘို႔သြားတယ္။ သစ္ပင္နဲ႔အိမ္နဲ႕ကလည္း ကပ္ေနေတာ့ အဲဒီကေန၀င္မယ္လို႔ စီစဥ္ခဲ႔တယ္။ အိမ္ကအရမ္းျငိမ္ေနလြန္းေတာ့ အိမ္ေရွ႕မွာေနရာယူထားတဲ႔အကိုၾကီးက အသံျပဳျပီး လွမ္းေခၚ လိုက္ေတာ့ အိမ္ရွင္ေတြ ထြက္လာတယ္။ ဘာဓါးျပမွမရိွဘူး။ အိမ္ရွင္ေတြဖိတ္လို႔ အိမ္ထဲ၀င္စကား ေျပာၾကမွ အိမ္ရွင္ေတြလည္း ဓါးျပေတြသူ႔အိမ္ကို၀င္မယ္လို႔ သတင္းရထားတယ္။ လူ၀င္ဆြဲမယ္။ ျပန္ေပးဆြဲျပီး ေငြေတာင္းမယ္။ ဒါနဲ႔သူတို႔လည္း အိမ္တံခါးအလံုပိတ္ျပီး အထဲမွာေနၾကတာ။ စဥ္းစားစရာက ဓါးျပ၀င္မယ္လို႔ အိမ္ရွင္ကသတင္းရတယ္။ ဓါးျပ၀င္တယ္ကယ္ပါအံုးဆိုျပီးက်ေနာ္တို႔ကိုသြားခိုင္းတယ္။ ဘာျဖစ္တာလဲက်ေနာ္ အတန္တန္စဥ္းစားတယ္။ အေျဖရွာမရဘူး။ တခုခုေတာ့ျဖစ္မွာ။ ဘာထူးျခားေသးလဲစစ္ေဆးဘို႔ကလည္း တရြာလံုး ပြဲခင္းထဲမွာ ေရာက္ေနတယ္။ ဒါကို ရုတ္ရုတ္သဲသဲလုပ္လို႔လည္းမျဖစ္ဘူး။ မနက္မွ စစ္မယ္ဆိုျပီး တည္းတဲ႔ေနရာကို္သြား အိပ္လိုက္တယ္။ မနက္ကိုယ္မႏိုးခင္ ျပႆနာကေရာက္ေနျပီ။ ညက အိမ္တအိမ္ကို ေဖါက္ထြင္း၀င္ေရာက္ျပီး ေရႊထည္နဲ႕ ေငြအေတာ္မ်ားမ်ား ပါသြားတယ္။ သြားစစ္ၾကည့္ေတာ့ ၀င္ေပါက္အျဖစ္ သံုးသြားတာက စပါးက်ည္ကေနေခါင္မိုးေဖါက္ျပီး၀င္တာ။ ၀င္တဲ႔ပံုစံအဆင့္ဆင့္က အရမ္းသိသာတယ္။ ေျဗာင္လုပ္သြားတာ။ အဲဒီအခ်ိန္ကလည္းရာဘာေစ်းအရမ္းေကာင္းတယ္။ ေဒသတြင္းမွာရိွတဲ႔အိမ္ေတြအားလံုး အလုပ္ကိုယ္စီ၊ ၀င္ေငြကိုယ္စီနဲ႔ တကယ့္ကို အလွဴေရစက္လက္နဲ႔မကြာေနႏိုင္ၾကတာ။ ဒါကို ကိုယ္ေတြက အတူတကြ ၀င္ေရာက္မွ်ေ၀ခံစားေျဖရွင္းေဆာင္ရြက္ရင္း တေသြးတည္းတသားတည္းျဖစ္လာခဲ႔တာ။ ဒီလိုနဲ႔ မူရင္းရည္မွန္းခ်က္ျဖစ္တဲ႔ ၂၀၀၆ NLD ရဲ႕ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေခၚယူေရး လူထုေထာက္ခံလႈပ္ရွားမႈ လုပ္ခဲ႔ တာ။ ေဒသထဲမွာအေတာ္ ေအာင္ျမင္တယ္။ အားလံုးရဲ႕ပါးစပ္ဖ်ား မွာ NLD မွ NLD ေဒၚစုမွ ေဒၚစု ျဖစ္ေန တာ။ အဲဒါနဲ႔၂၀၀၇ကိုေတာ့ ေတာင္သူလယ္သမား လႈပ္ရွားမႈ အရွိန္ျမွင့္မယ္ဆိုျပီးလုပ္ခဲ႔တယ္။
ေတာင္သူလယ္သမား ကိစၥလုပ္ရင္း တြဲရက္သားက ရဟန္း သံဃာေတာ္ေတြပါလာတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း နယ္ဘက္ေဒသေတြမွာ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ ၾသဇာၾကီးတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ အဆံုးအျဖတ္ယူေလ့ရိွတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ၂၀၀၃ ကတည္းက လႈပ္ရွားမႈတိုင္း ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္ေတြကို အျမဲပင့္တယ္။ အမွန္က ၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွာ ကတည္းက ရဟန္းသံဃာေတြကို ဖက္ဒရယ္နဲ႔ပါတ္သက္ျပီး အေသးစိတ္ ေလွ်ာက္ထားတယ္။ ရွင္းျပတယ္။ တရားေဟာရင္းနဲ႔ ဖက္ဒရယ္သေဘာတရားကို ထည့္ေဟာ ဘို႔။‘ဒါကို၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီလမွာ နယ္အသီးသီးမွာရိွတဲ႔ဆရာေတာ္ေတြကိုဖိတ္ေခၚျပီး ဖက္ဒရယ္ သေဘာတရားကို အေသအခ်ာ ရွင္းျပေလွ်ာက္ထား ခဲ႔တယ္။
က်ေနာ္ကႏႈတ္ကလကၤာေလးလိုစပ္ျပီး ဖက္ဒရယ္အေျခခံမူ ၈ ခ်က္ကိုနႈတ္တိုက္ ခ်ေပးတာ။ ဆိုလို႕လည္း ေကာင္းေတာ့ ရၾကပါတယ္။ - အာဏာတန္းတူ ျပဌာန္း ယူေသာ္ - ဖက္မူလူနည္း ဒီမိုျမဲလိမ့္၊ ခြဲျခား ဘာသာ အေျခမခံတာ ပါတီစံုနဲ႔ သြားပါ့မယ္။ အဲဒီမွာ အေျခခံမူ ၈ ခ်က္ ရိွတယ္။ ပထမဦးဆံုးက အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ျပည္သူထံမွ ဆင္းသက္ ရမယ္။ ဒုတိယကတန္းတူေရး၊ တတိယက ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္၊ စတုတၳက ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု၊ ပဥၥမက လူနည္းစုအခြင့္အေရး၊ ဆဌမက လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေရး၊ သတၱမကဘာသာေရး အေျခမခံတဲ႔ ျပည္ေထာင္စု၊ အဌမက ပါတီစံုဒီမိုကေရစီ။ ဒါကို အားလံုးေလာက္နီးပါး လြယ္လြယ္ ကူကူနဲ႔ရသြားတယ္။ အစပိုင္းမွာ ဖက္ဒရယ္ဆိုရင္ ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရး အင္အားစုေတြက တြန္႔သြားတယ္။
အမ်ားအားျဖင့္ ေလ့လာသိရိွခဲ႔တာက ဖက္ဒရယ္ဆိုတာ ခြဲထြက္ျခင္း (Secession) လို႔သာသိခဲ႔ရတာ ဒီထက္ ပိုျပီး အဓိပၸါယ္ က်ယ္၀န္းတာကို ေျပာမွျဖစ္မယ္လို႔ယူဆတယ္။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္က ေျဖရွင္းႏိုင္မည့္နည္းလမ္းနဲ႔ စကားလံုးကို ၾကိဳးစား ျပီး ရွာပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ဖက္ဒရယ္ဆိုတာ ၁၆ ရာစုႏွစ္ မွာ ေပၚလာတဲ႔ႏိုင္ငံေရး စကားလံုးသစ္ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ အေျခခံတဲ႔မူရင္းစကားလံုးက ဖိုးဒပ္စ္(Foedus)လို႔ဆိုပါတယ္။ အဲဒါကို ေလးနက္စြာ အသံုးခ်တဲ႔အခါမွာ Fides ဆိုျပီး အဂၤလိပ္ဘာသာကိုျပန္ဆိုေတာ့ Faith ဆိုျပီး သစၥာရိွျခင္း၊ Trust ယံုၾကည္ျခင္း၊ လက္တြဲျခင္းတို႔လို႔ အဓိပၸါယ္ျပန္ပါတယ္။ ဒါကိုရွင္းျပတဲ႔အခါက်မွ ဖက္ဒရယ္ အဓိပၸါယ္ကို နားလည္လက္ခံၾကတာပါ။ နားလည္လက္ခံရံုနဲ႕မရပဲ မူရင္းဆိုလိုတဲ႔အဓိပၸါယ္နဲ႔ ကိုယ့္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ တကယ့္အနာကိုသိျပီး ကုသဘို႔ကေတာ့အားလံုးပါ၀င္မွျဖစ္မွာပါ။ အဲဒီလိုလက္ေတြ႔က်က် ျဖစ္ဘို႔က တုိင္းျပည္ကိုဦးေဆာင္ေနသူေတြ (တပ္မေတာ္အစိုးရ) + တိုင္းရင္းသား တပ္ေပါင္းစု + ဒီမိုကေရစီ တပ္ေပါင္းစု ၃ ပြင့္ ဆိုင္ထိုင္မွ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျပာင္းလဲမွာ။
အဲဒီလိုသိနားလည္ျပီးတဲ႔ေနာက္မွာ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြနဲ႔ ေတာင္သူလယ္သမားေတြစုေပါင္းျပီး လူထု ပညာေပး လႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔လုပ္ၾကပါတယ္။ လႈံ႔ေဆာ္လႈပ္ရွားမႈရဲ႔အဓိကေတာင္းဆိုခ်က္က ၃ ပြင့္ဆိုင္ ေဆြးေႏြး ပြဲမ်ားျဖစ္ေျမာက္ေရးျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအရွိန္ကိုတင္လိုက္ရင္းနဲ႔ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕အထင္ကရ ေခါင္းေဆာင္ တဦး ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ဘဘ ဦးၾကည္ေမာင္ ကြယ္လြန္ျခင္း ၃ ႏွစ္ျပည့္ ဆြမ္းေကၽြး ကေန အျပန္ ျပည္တြင္းမွာ ေလာင္စာဆီ ေစ်းတက္လို႔ ကို္မင္းကိုႏိုင္နဲ႔ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြ ဘတ္စ္ကားမစီးပဲ လမ္းေလွ်ာက္တဲ႔ လႈပ္ရွားမႈ မွာ ျပည္သူ လူထုရဲ႕ႏိုးၾကားမႈအရွိန္ ျပန္တက္ လာခဲ႔ ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔အရွိန္ျမွင့္ရင္း ၂၀၀၇ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလမွာ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရး လို႔ေခၚတဲ႔ ရဟန္း သံဃာေတာ္ေတြ ဦးေဆာင္ တဲ႔ လူထုအံုၾကြမႈၾကီး ျဖစ္ေပၚလာခဲ႔ပါတယ္။
အဲဒီလႈပ္ရွားမႈမွာ ေအာင္ပြဲရသင့္သေလာက္မရခဲ႔ပါသူး။ ရလဒ္ေတာ့ထြက္ပါတယ္။ အဓိကသံုးသပ္တာက အဲဒီ အခ်ိန္မွာလံုေလာက္တဲ႔ႏိုင္ငံတကာဖိအားေပးမႈရရိွတယ္။ ျပည္သူလူထုလႈပ္ရွားမႈျမင့္လာတယ္။ တိုင္းရင္းသား နဲ႔ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစု လႈပ္ရွားမႈလည္း ရိွေနတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ဆက္စပ္မႈ အရမ္းအားနည္း ခဲ႔တယ္။ မဟာဗ်ဴဟာဆိုင္ရာ ရည္မွန္းခ်က္ တခုတည္းရဲ႕ေအာက္မွာရိွမေနသလို တိက်ျပတ္သားတဲ႔ လႈပ္ရွားမႈ အစီအစဥ္အဆင့္ဆင့္ အားနည္းခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ပဲ လိုရာခရီးကိုမေရာက္ပဲ အခ်ိန္ေတြၾကန္႔ၾကာျပီး နစ္နာ ဆံုးရႈံးမႈေတြျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒီထက္ပိုတဲ႔ သင္ခဏ္းစာေတြရတာကိုေတာ့ အခ်ိန္မတန္ေသးတဲ႔အတြက္ မေျပာေသး ပါဘူး။
အခုအခ်ိန္က်မွ ဒီအျဖစ္ေတြကိုအေသးစိတ္ျပန္ေရးရင္းနဲ႔ ေခါင္းထဲ၀င္လာတဲ႔ ဆင္ျခင္တံုတရားတခုက ကိုယ္ေတြဆင္ႏႊဲခဲ႔တဲ႔ ပြဲေတြအားလံုး Zero Sum Game ျဖစ္ေနတယ္။ ေျပာရရင္ တဖက္ကို အျပတ္အသတ္ ရႈံးေစခ်င္ခဲ႔တာ။ တဖက္က ကိုယ္လိုခ်င္သလို ရႈံးမွာမဟုတ္ဘူးလို႔ အမွန္အတိုင္း ဘယ္ေတာ့မွ မတြက္ဘူး။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေရာ သူမ်ားကိုပါ အျပတ္အသတ္ႏိုင္မယ္။ အဲဒီလို ထင္မွတ္မွား Illusion ျဖစ္ခဲ႔ၾကတာ။ ဒီကေန႔ လက္ေတြ႔ရင္ဆိုင္ရတဲ႔ အနီးကပ္ဆံုး ပြဲၾကမွ ဒါကိုသိလာရတယ္။ သူ႔လူကိုယ့္လူ အျပန္အလွန္ ထိခိုက္တယ္။ ျပိဳကြဲတယ္။ သူ႔ကိုလည္ျဖိဳတယ္။ ကိုယ့္ကိုလည္းျဖိဳတယ္။ သူ႔ဟာသူလည္းျပိဳတယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္လည္း ျပိဳတယ္။ သူ႔အတြက္လည္း မဆန္းသလို ကိုယ့္အတြက္လည္းမဆန္းဘူး။ သုတပညာအားနည္းတဲ႔ အေျပာင္း အလဲျဖစ္စဥ္မွာ ျဖတ္တတ္တဲ႔ သေဘာသဘာ၀ေတြခ်ည္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကိုသူလည္းေက်ာ္လႊားႏိုင္တယ္။ ကိုယ္လည္းေက်ာ္လႊားႏိုင္တာ သူလည္းသိတယ္ ကိုယ္လည္းသိတယ္။
အမွန္ေတာ့ လိုအပ္ခဲ႔တာ ကိုယ့္လည္းသူေထာက္ခံ၊ သူ႔လည္း ကိုယ္ေထာက္ခံတဲ႔အဆင့္နဲ႔ သေဘာတူ ေက်နပ္မႈ။ ဒါကိုက်ေနာ္က ဖက္ဒရယ္သေဘာတရားကို ထိေတြ႔အေကာင္အထည္ေဖၚမယ္ဆိုရင္ ထားရိွရမည့္ သေဘာထား။ အဲဒါကို သတိရမိတာနဲ႔ ကိုယ္ေတြ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္မႈေတြအေပၚ သေဘာထားရပ္တည္ခ်က္ ကို ျပန္သံုးသပ္မိတာ။ သူ႔သေဘာထား၊ ကိုယ့္သေဘာထား။ ဒါကိုၾကား၀င္ေစ့စပ္ညိွႏိႈင္းေပးမည့္ သံတမာန္ အသိုင္းအ၀ိုင္း၊ အာမခံခ်က္၊ ကုိယ့္ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ေအာင္ျမင္ေစျခင္း စတဲ႔အရာေတြကို ဆင္ျခင္တံုတရားနဲ႔ ထိန္းကြပ္ဘို႔ဆိုတဲ႔ အယူအဆျဖစ္မွရမယ္။ ဒီႏိုင္ငံအ၀န္းအ၀ိုင္းေလးထဲမွာ သူေသမွေအးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီသံသရာမဆံုးႏိုင္ေတာ့ပါ။
အခန္း (၄) ဆက္လက္တင္ျပပါမယ္။